Nagkakaisang Tinig ng Kababaihan sa Loob at Labas ng Bansa:

TAMA NA! SOBRA NA! PATALSIKIN SI ERAP!

Sa araw na ito ng Pandaigdigang Araw ng Kababaihang Anak Pawis, ginugunita natin ang mga migranteng kababaihan na nagsasakripisyo sa ibang bayan upang buhayin ang mga pamilyang naiwan sa Pilipinas. Atin ding ginugunita ang mga migranteng dumanas at kasalukuyang dumaranas ng paghihirap at pagsasamantala sa mga bansang kanilang kinaroroonan.

Ang tala ng kanilang buhay bilang mga migrante at bilang kababaihan ay mahigpit na karugtong ng litanya ng pang-aapi at pangangalakal ng mga kababaihan at mamamayan sa Pilipinas.

Araw-araw ay 4 hanggang 6 na bangkay ang dumarating sa Pilipinas at ang karamihan sa kanila’y kababaihan. Bawat araw din ay maraming kababayanan natin sa iba’t-ibang bansa ang nagiging biktima ng mga karahasang tulad ng rape, pinsalang pisikal at mental at pagpaslang.

Dito lamang sa Hong Kong, nasaksihan natin ang marahas na pagpatay kay Glenda Giron-Lorio sa mismong OWWA Shelter, ang mga kahina-hinalang kamatayan nina Elena Masinaring, Edna Pojas, Grace Coloma, Maritess de Cardo, Heidie Juperatum at Esperanza Constantino na magpahanggang sa ngayon ay hindi nagkakamit ng ganap na hustisya. Bagkus, pagsasawalang-kibo mula sa mga opisyal ng pamahalaan ang ating nasaksihan.

Ang mga ganitong pangyayari ay hindi lamang sa Hong Kong nagaganap. Kasalukuyang nakakulong si Myrna Baluyot sa Kuwait nang walang malinaw na kadahilanan; misteryoso ang pagkamatay ni Felicidad Til Adan at Ely Rose Miguel at ang panggagahasa kay Doris P. sa Taiwan; hindi sumasahod ang mga kababayan natin sa Jubail (Saudi Arabia); stranded ang mga narses at doctor Libya. Marami pa ang hindi napapabalita man lamang.

Marami sa ating mga kababayan, tulad ng pamilyang Sison, ay na-pwersang lisanin ang ating bansa dahil sa nagbabantang karahasan ng military dulot ng kanilang paglaban sa bulok na sistema ng bansa. Mula pa noong panahon ni Marcos hanggang sa ngayon ay maraming mga "political refugees" ang nakakalat sa iba’t-ibang mga bansa at tulad din natin, sila’y mga migranteng patuloy na inaatake ang karapatan.

Matapos tayong ibenta ay parang mga basahan tayong pababayaan sa mga bansang ating kinaroroonan. Ang masahol pa, patuloy tayong pagkakakitaan sa pamamagitan ng iba’t-ibang bayarin na hindi naman natin pinakikinabangan. Balewala sa gobyerno kung karamihan sa ati’y maging "undocumented". Hindi mahalaga kung wala tayong proteksyon. Ang mahalaga’y tuloy ang daloy ng dolyar at remitans na sumusustento sa naghihingalong ekonomiya ng Pilipinas.

Halimbawa nito, itinaas pa ang singilin ng travel document at ID sa mga kababayan nating nagsisiuwi galling sa Japan dahil sa bagong batas na magpapataw ng malupit na kaparusahan sa mga "undocumented workers". Ang pag-cancel ng passport na hawak ng mga pautangan ay isang malaking negosyo ng konsulado sa Hong Kong. Mantakin mong sa halip na ang mga pautangan ang kanilang tugisin, tayo pang mga migrante ang mapipilitang bumili ng bagong pasaporte sa mas mataas na halaga. Sa halip na tulungan tayo, sinamantala pa ang ganitong kalagayan upang tayoy pagkakitaan.

Ang gobyernong Estrada at kanyang mga patakaran ay ang pangunahing nagbebenta ng kababaihan sa labas ng bansa at nangangalakal ng migranteng Pilipino. Ang kanyang administrasyon ang nagluluwas ng humigit kumulang sa 2,000 Pilipino bawat araw at 60 porsyento nito ay kababaihan. Dahil sa kinukunsinteng "mail-order-bride" na iskema, may tinatayang 148,074 na Pilipina ang lumabas ng bansa bilang kasintahan o asawa ng dayuhang nasyunal, mula 1989 hanggang 1998.

Mas masaklap pa, hindi ligtas ang ating mga pamilya at mga kababayan sa Pilipinas. Dahil sa tumitinding kahirapan sa ilalim ng administrasyon ni Erap, siguradong darami pa ang migranteng Pilipino na malalagay sa matinding kapahamakan.

Mantakin mong simula 1999 hanggang sa ngayon ay walong ulit na tumaas ang presyo ng langis! Dahil dito ay lalong nagmahal ang halaga ng mga bilihin. Nang humingi ang mga manggagawa ng dagdag na P125.00 sa minimum na sahod, para silang mga pulubing nilimusan ng P5 hanggang P25 lamang. Sinabayan pa ito ng pagtataas ng matrikula sa 288 pribadong kolehiyo at unibersidad na nagresulta ng malaking bilang ng mga hindi makapag-aral.

Anong kinabukasan, kung gayon, ang ating natatanaw sa pamumuno ni Estrada? Iisa lang ang sagot ng mayorya ng kababaihan sa loob at labas ng bansa: WALA!!!

Ano ang dapat gawin sa pangulong inutil at pasakit sa mga kababaihan, kababayan at mamamayan sa loob at labas ng bansa? Iisa ang isinisigaw ng migranteng kababaihan at ng sambayanang Pilipino – TAMA NA! SOBRA NA! PATALSIKIN NA!!!

Ang kasalukuyang lumalakas na pagtutol at paglaban ng mga kababaihan at ating mga kababayan ay dapat nating suportahan dahil ito ay laban din natin. Kung nais nating wakasan ang malawakang pagbebenta at pangangalakal sa mga kababaihan at mamamayan, kailangang ang matapang na pagtindig para sa ating karapatan at kagalingan. Kung nais nating bigyang-wakas ang sapilitang migrasyon, kailangang lumahok tayo sa malawakang kilusan para sa pagbabago.